Tatlı hülyalara ve renkli tasavvurlara ermek için hüzmeler uygun vesile teşkil edebilir. İnsan bu hüzmelerin içine girince, adeta kendini ışıkla sarmaş-dolaş hissediyor ve gönlüne, göklerin renk ve güzelliklerinin akıp akıp ruhâniyâta âid marifet ve esrârın tadına varmak için hüzmeler içinde seyahati bir vesîle sayarak değerlendirebilirler. Hüzmeler, kendi olma iddiasında değildir. O bir ışık kaynağının gölgesinin gölgesi, küllî bir hakîkatin minik bir damlası ve güneşlerin kol gezdiği iklimden akıp gelmiş bir şerâredir.