| Lihye-i Şerif ve... |
|
|
| Fethullah Gülen | |
| 13.05.2006 | |
|
Bilindiği gibi Peygamber Efendimiz (s.a.s) Sahabe'ye, zaman zaman yüzük, cübbe, entari.. gibi eşyalarını hediye etmiştir. Ancak bunların miras olarak taksim edilmeyip, daha sonraki dönemde kaybedilmiş olma ihtimali büyüktür. Günümüzde lihye-i şerif ziyaretleri yapılıp, bunlara saygı duyulduğu ve şifa niyetiyle yüze-göze sürüldüğü gibi, o dönemde de Sahabe Efendilerimiz bunlara saygı duyuyor ve bunların hediye edilmesini kendi adlarına büyük bir mazhariyet olarak kabul ediyorlardı. Onlara, bu şekilde bir saygıda mahzur olmamakla beraber, bunu günümüzde bir kısım yerlerde yapıldığı gibi, belli kural ve kaidelere sokarak; mesela, el-pençe divan durarak, şöyle-böyle davranarak formülize etmek yanlış ve bid'attır. İkincisi; ibadet ü taatlerimizde hem şekli, hem de zamanı Allah (c.c) belirlemiştir. Sâhib-i Şeriattan bizlere bir şey intikal etmeyen hususlarda, sürekli aynı şeyleri, aynı şekilde yapmak da doğru değildir. Aksine insanların ibadet niyetiyle yapıp ortaya koydukları her şey yukarda ifade ettiğimiz gibi bid'at olur. Mesela; bir insan namazda, onun cazibesinden cezbeye gelip birden kendisini yere atabilir. Ancak, böyle bir hale, namazda huşunun, saygının, derinliğin ifadesi nazarıyla bakılarak, insanın kendisini yerden yere vurması, el-kol hareketi yapıp başını sallaması vs. yeni bir şey icad etmek demektir ve hükmen bid'attir. Üçüncü bir husus ise; Efendimiz'den bize intikal eden şeylere metrukât' deme yakışıksız bir düşünce olsa gerek. Evet, O bir beşerdir ama beşer gibi değildir. Kendine ait hususiyetleri vardır. O'nun abdest suyunu Sahabe-i Kirâm yere düşürmeden, şifa niyetiyle yüzlerine, gözlerine sürerlerdi. Kendilerine intikal eden herşeyi canları pahasına korur ve onlara karşı saygılı davranırlardı. Öyleyse maddî varlığı olan böylesi şeylerden bahsederken, O'na olan saygı ve sevgimizi de ifade eden tabirleri seçmeliyiz. |
|
| Son Güncelleme ( 20.11.2006 ) |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
