Renk renktir gurûb tâ ilk günden beri,
Gök kuşağına inat bütün semâ.
Tül tül büyülüdür karanlık amâ,[1]
Rüyâdaki Cennetlerin benzeri...

Varlık binler mesaj o Bilinmez’den,
Ötesi hep masal üstüne masal..
Sînede azap başkasıyla visâl,
Koş Dost vuslatına içten ve özden.

İnsan sayılır mı gafletle yatan!
Burası, yolculara bir ilk durak..
Eşyâ O’nun mührü ağaç, taş, toprak,
O’nu tanımazsan kendinden utan!

Uğradığın gibi çık git buradan,
Bak seni bekliyor ötede gözler;
Ayın on dördü gibi gökçek yüzler,
Dahası visâl ufkunda Yaradan..!

[1] Amâ: Varlığın eter ötesi safhası veya semâların bir bulutsu görünümünde olduğu ilk an... Tasavvufta vâhidiyyet tecellisi.

Sızıntı, Nisan 1984, Cilt 6, Sayı 63

Yorumlar

Yeni Ekle RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:   Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."