Hz. Ömer (r.a), Hudeybiye anlaşması esnasında altında Efendimiz'e (s.a.s) biat edilen Rıdvan ağacını, daha sonraları bazı kimseler tarafından saygı ve hürmet gösterildiği için kestirmiştir. Vakıa Allah Resûlü'nün (s.a.s) her hatırasına sahip çıkmak ve onlara saygı duymak güzel bir duygudur. Hatta O'nun gül kokulu mübarek ayaklarının bastığı tozu-toprağı, bir Kuddûsî edâsıyla: Ol Medine izi-tozu bu Kuddûsî yüzüne tûtiyâdır.' deyip koklamak isteriz. Başlangıçta hâlis duygu ve düşüncelerden kaynaklandığı hâlde, daha sonraları suiistimal edilebilen bu türlü hareketlerin, zamanla ibadete dönüşmesi endişesine karşı önceden tedbir almak lâzımdır ki Hz. Ömer de bunu yapmıştır. Evet Hz. Ömer'in, altında Allah Resûlü'ne (s.a.s) biat edilen ağacı bu türlü endişelerden dolayı kestirmiş olması engin bir basiret ve firaset ifadesidir.

Ama, ne acıdır ki bizler, hiçbir zaman bu dengeyi tam koruyamamışızdır. Ya, şöyle-böyle büyüklerle alâkalı eserleri, yerleri takdis eder şekilde ifratlara sapmış ya da sözde tevhît adına veya bidatlere karşı tavır alma mülâhazasıyla tefritlere saparak tarihi tahrip etmiş, evliyâ, asfiyâ ve enbiyâyı hafife almışızdır.

Bu konuda orta yol, Allah (c.c) indindeki kıymetli yerler ve büyükler mutlaka ta'zim edilip büyük kabul edilmeli, ama büyüklüklerine esas teşkil eden nispeti görmezlikten gelerek bizzat bir takdis ve tazime de gidilmemelidir.

Yorumlar

Yeni Ekle RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:   Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."