Uzun bir yolculuktan sonra havaalanına inip de türkçe konuşan insanların konuşmalarını işitince ne çok heyecanlanmışınızdır. Bunu biliriz. Çünkü kendimiz de o duyguları bir çok kereler yaşadık. Hatta uçağa daha girerken hosteslerin "hoş geldiniz efendim" demelerindeki ahenkli türkçe vatan hasretinin kamçılaması ile kulaklarınızda nasıl bin kat güzelleşir; bunu da biliriz... ama bir şey var ki o çok farklı. Türkiye'den binlerce kilometre ötede pürüzsüz İstanbul ağzı dinlemek birinciden bile ileri duygularla insanı sarıyor.

İki Türk şirketi Silm a.ş. ve Başkent a.ş.'nin okulları, Özbekistan ve Türkmenistan'ın il ve tümen/ilçelerine yayılmış vaziyette. Onsekiz lise Özbekistan'da, on dört tane Türkmenistan'da var. Türkmenistan'da ayrıca bir de Halkara/Uluslararası Türkmen-Türk Üniversitesi bulunuyor. Liseler Anadolu Lisesi statüsünde. İmtihanla okuyucu/talebe alınıyor. Bunlardan bazıları ihtisas lisesi şeklinde:

Ekonomi Lisesi, Bilgisayar Lisesi gibi. Liselerden biri kız lisesi: Özbek-Türk An. Kız Lisesi. '93-94' Eğitim yılında tedrisata başlamış. Silm a.ş'nin bir de Özbek Dışişleri Bakanlığı ile ortaklaşa sahip oldukları "Tashkent Ulugbek International Scool" isminde ingilizce eğitim veren lisesi mevcut. Özbekistan'da 3.428 öğrenci, 209 öğretmen, Türkmenistan'da 2.400 öğrenci, 180 öğretmenimiz hizmet veriyor. Öğretmene "muallim" veya "damla" diyorlar. Ayrıca öğretmen sayısının üçde iki kadarı da terbiyeci/belletmen bu iki ülkede faaliyet gösteriyor.

Türkistandaki bu Özel Anadolu Liselerinde iki yıl türkçe ve ingilizce öğretilmektedir. Ara sınıflarda fen dersleri ingilizce, sosyal dersler Özbek veya türkmen türkçesi ile bilgisayar gibi mesleki dersleri de Türkiye türkçesi ile okutuluyor.

Öğretmenler,Türkiye'nin en gözde üniversitelerinden mezunlar. Hepsi gencecik vatan evladı. Gösterdikleri sabır, yumuşaklık, fedakarlık ve elde ettikleri üstün başarı ile her biri bir kahraman. Nezaket ve başarıları ile hey'etimizde bulunan bu dünyaya yabancı fakat peşin hükümlü olmayan bazı yazar arkadaşlarımızın zihinlerini alt-üst ettiler.

Görünen o ki bu camia, önce öğretmeni yetiştirmiş. Sonra okulu açmış. Şimdi bu okullarda okutulan ders kitaplarını da kendileri yazıyorlar. Faaliyet baştan aşağı sistem ve organizasyon. Büyük-küçük sevgisi, bağlılık ve itaat gözle görülüyor. Birbirlerini tasnif etmiyorlar.

Sözü edilen Anadolu Liseleri bütün dünyada iki yüzün üzerinde ve açılmaya devam ediyor. Altı tane de üniversite açmış bulunuyorlar. Azerbaycan, Gürcistan, Türkmenistan, Dağıstan, Kazakistan, Fatih. Dikkatimizi çeken şu: Bu işlere emek ve gönül veren dostlarımız, bir hususta çok akıllı davranmışlar. Ne Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve O'nun istihbarat birimleri, ne de bulundukları ülke ve haber alma teşkilatı ile ters düşmüşler. Bunların varlığını peşinen kabul etmiş ve ona göre hareket etmişler. Ne dindarlıklarını davul-zurna ile ilan etmişler ne de hüviyetlerini... sabırla koruk helva oluyor. Bin zahmet ve sıkıntı ile varlıklarını kabul ettirdikleri bu ülkelerde şimdi hem bizim devletimiz hem de bulundukları ülke onlara en yüksek itibarı gösteriyor. Öyle ki Türkmenistan'da artık lise açmayı durdurmuşlar. Çünkü Türkmen devleti ilk elden on iki lisesini Başkent a.ş'nin hizmetine vermiş. Bu şirketten bir vatandaşımızı da Halk Talim Minıstırlığı/Milli Eğ. Bakanlığı Bakan yardımcılığına getirmişler. Şimdi sayın Muammer Türkyılmaz'ın Bilim Bakan yardımcılığından başka sayın Ahmet Çalık da Türkmenistan Tekstil Bakan yardımcısı. Bu istisnai başarılar tabii hepimizin göğsünü kabarttı.

Gittiğimiz liselerde geceler tertiplendi. Takdimler Türkçe, Özbek veya Türkmen türkçesi ile ve bazan da Rusça yapıldı. Takdimden sonra aralarında Rus öğrencilerin de bulunduğu talebe İstiklal Marsımızı söyledi. Hep beraber ayakta, ceket düğmelerimiz ilikli, göğsümüz ilerde, başımız dik bir şekilde milli methiye/milli marşımızı terennüm ettik. Ata yurd evladları Türk şairlerinden şiirler okudular, skeçler yaptılar, fıkralar anlattılar.

Bu Özbek ve Türkmen balalar, konuştukları aksansız Türkiye türkçesi ile hepimizi duygulandırdılar. Bu ülkelerde imtihan dönemlerinde bu "bala oğul" veya "bala kız mektepleri"ne binlerce müracaat oluyormuş. Merkezi imtihanda 54 bin başvuruya karşılık süze süze 65 öğrenci alınmış. Şimdi bu liselerde sünni müslümanlıkla türkün yüksek seciyesi tekrar hallü hamur olmuş bulunuyor. Bunun ne manaya geldiğini şöyle hatırlatabiliriz: Türkistan'da daha yakın bir tarihe kadar islamiyet de türkçe de yasaktı.

Evet uzun veya kısa bir dış geziden sonra ülkeniz topraklarında türkçenin tadına yeniden varmak engin bir duygudur. Ya karşınızda dizilmiş Türkistan evlatlarının Dostluk Koşuğu okumaları nasıl bir histir?: Özbek, Türkmen, Uygur tatar/Azeri bir boydur/Karakalpak, kırgız kazak /Bunlar bir soydur.

Özbekistan, Türkmenistan diye kurmuşlar/Ana yurdum Türkistan'ı bölüp koymuşlar

Türkistan, Kafkasistan ey güzel yurdumuz /Sana kurban olalım, ey ana yurdumuz!

Buralarda müslimi gayrı müslimi sizi, görünce "esselamü aleyküm" diyor. Sınıflara girince bu selamlaşma o kadar güzel oluyor ki işte onu anlatmak imkansız. Bir okuyucu talebe "hürmeeet!" diye komut veriyor. Çoktan ayağa kalkmış olan çocuklarsa bir ağızdan "esselamü aleyküm" diyerek hecelerin üstüne basa basa sizi selamlıyorlar... fakat az sonra bir büyük gelince ayağa kalkıp onu da selamlıyorlar.

Böylesine hayırlı hizmetlere emek verenleri biz de selamlıyoruz: Esselamu aleyküm.

Yorumlar

Yeni Ekle RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:   Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."