|
 Erilmez dağların zirvelerine,
Kar inmiş tepeler bembeyaz bu gün.
Karlar ki ulaşmış tan yerlerine,
Zirvelerde bayram, şenlik ve düğün.
Karlar erir ama zirve erimez,
Akar, sular varır dağ eteğine.
Kılar bahçelerde çiçekler namaz,
Başları göklere hep değe değe. Yaldızlı, yıldızlı kuşlar uçuyor,
Vadilere doğru pike inişi.
Sanki karanlıklar arzdan kaçıyor,
Nevbaharın gerçek oluyor düşü. Yıldızlar kayıyor, gökler erimez,
Çiçekler soluyor, toprak duruyor.
Gelecek elbette bir gün tatlı yaz,
Bunun için yaprak, çiçek kuruyor. Her şey erir bir gün, kış, bahar ve yaz,
Erir dağlar bile seraba döner.
Erir gider yakut dallarda avaz,
Bütün bir kâinat mum gibi söner. Lakin erimiyor imanlı gönül,
İsim ve sıfatta lal olmuş yürek.
Erimeyecektir hak öten bülbül,
Ebedi şakıyıp "Allah" diyerek. Uhrevi nağmeler aşklar erimez,
Ümitle tüllenen şafaklar asla.
Ey kalbim sen bunu ta derinden sez,
Kalıyor sevdalar bir başka fasla. Kemale ermiş öz, kalbler erimez,
Süzülür ukbada en zirvelere.
Ardından gençlere "Tez yürüyün tez."
Diyerek çekilir bir gün göklere.
|
