Gönlünde, her zaman O'na doğru seyahate karar vermiş yüce ruhlar, zannediyorum bir lâhza bile yolculuktan, yol tasavvurundan ve o yolda hedeflenen yüce mânâ ve yüksek gayelerden gafil olamazlar ve olmamalıdırlar da.

Bir kere bunların gözleri ağyâra kaysa; kaysa da ağyâra "yâr" deseler, bir ömür boyu âh u efgân edip inlerler.

O'nun yoluyla hiç tanışmama büyük bir talihsizlik, "tanıyıp-tanıştım" dedikten sonra takılıp yollarda kalma ise bir hüsran ve haybettir. Hem de ne hüsran ve ne haybet!..