| Hacı Ataların Varisleri… |
|
|
| Birol Topuz, herkul.org | |
| 27.08.2007 | |
|
Onlarınki, herkesin alemi tek bildiği dönemlerde, farklı bir dünyada yaşıyormuş gibi bir hayat sürebilme ve görünmeyen ama haber verilen nimetle ötelere yatırım yapabilme öğretisi. Makro ekonominin bağrında mikro tedarikle hayatta tutunabilme civanmertliği. Emperyalizme başkaldırı. İsrafı rafa kaldırma. Savurganlığı lügatten atma. Faydası zatı ile mukayyet tüm harcamaları sıfırlama, hedefi uğruna. Tutumluluğu esas alma, uhrevi yatırımlarının hatırına. Zaruret harici harcama yapmama, üzerindeki yükün ağırlığıyla. Böyle bir anlayışı, hep gayr hatırına hayatta tutma. Toplum ve birey bağını canlı kılma. Akabinde gelecek olan hürmet ve muhabbete kapı aralamama zatı adına. Verme, ama verirken bilinmek istememe. Hiçbir karşılık beklememe tüm bu hasbiliğin verasında. Teşekkürü bile ekstradan kabul etme. Bunlar kemalin habercisi, olgunluğun göstergesi, nezaketin de simgesi faziletlerden. Zaten onlardan bu halden başkası sadır olmayacaktır tüm yaşamları boyunca da. Yokluk ve belki de yoksulluk seviyesinde bir standardı hayatının düsturu kabul etme şahsi hayatı adına. Ahlaki melekelerin kıymetini bilebilme. Haliyle omzuna yüklenen sorumluluğu da es geçmeme. Kendisinde tespit ettiği tüm artıları cilalama yoluna gidebilme yakaladığı her bir fırsatın akabinde. Her yere kendi rengini verebilme. Erozyona uğramama. Asimile olmama. Taviz vermeden, karşındakini de incitmeden bir hayat ortaya koyabilme. Ortaya koyduklarınla içinde soluklandığın o camiayı da hoşnut tutabilme. İşte bunların cümlesi ciddi bir samimiyetin, samimi bir gayretin, üstün bir değerler anatomisinin neticeleri olabilir ancak. Hacı Atanın havuzundan beslenmeyenlerin canlı kalamayacağı ve haliyle de canlı kılamayacağı değerler. Her yerde bir şeyler oluyor. Birkaç sene sonra okullar yükseliyor hep birer birer bir-iki Hak erinin gittikleri yerlerden. Bahçesinde öğrenciler, VIP salonlarında ise en müstesna fertler boy gösteriyor gidilen beldelerin. Ama o bahçenin bir köşesinde veya o salonun bir sandalyesini bile işgal etmeyi ar sayan ve kapıda bir yerlerde ayak üstü inşa ettiği manzarayı seyreden Hacı Atalar duruyorlar hep. Hiç kimse bilmiyor onları, bu okulların nasıl boy attıklarını, kimin ensesinden ter akmıştı, kimin gözleri kan çanağına dönmüştü onlar o hale gelene kadar, bilmiyorlar. İngiltere'deki okula sadece cebindeki 500 Pound ile sahip çıkan bir Hacı Ata Varisini kimseler bilmedi bu ana kadar. Bradford'daki okula hayatını koyan kadirşinası kimler duydu ki? Kendi sermayesinin dört katını, beş katını taahhüt ettiği günlerdeki gönül huzurunu ondan başka tadan olmadı hiç Rabbi ile baş başa kaldığı anlarda. Okullar yükselirken bir yandan ard arda ülkenin değişik taraflarında, başkaları dillendirirken bu şarkıyı hep ağızdan ağza, bestesini kuytu bir köşede, gecenin en mahrem yerinde, gönlünün en derin köşesinde oluşturanları kimsecikler görmedi. Her ay başında öğretmenlerin maaşlarının vakti geldiğinde, evindeki ihtiyaçlardan önce İngiliz öğretmenlerin maaşlarının derdine düşen O Küheylanı kimsecikler bilmedi. Sadece televizyondan alkışladık bizler hali hazırdaki yapıtları, iç geçirip sevindik devletimiz ve milletimiz adına. Ama bize kadir bilmek, haklarını iade etmek düşer perde arkasındaki mahcup işçilerin, hakiki sahiplerin de. Nesli atiye vefa hissini tattırma adına, maziye üzerine basanları hatırlatma adına, İngiltere'nin kahramanlarını da yad etmek düşer. Hacı Ata'yı ancak ölümünden sonra hatırlamamalı, gerçi o kametler hayatta olsalardı bunu da istemezlerdi ama bizlere bari bu kadarcık olsun onları sahiplenme adına bir şeyler karalamak düşer belki de. Onlar da zaten bilinmek için yapmadılar tüm bu söylenegelenleri. Onlara da bu yaraşırdı. Allah İngiltere'deki o küheylanın yanına ondan daha delisini vermiş, O üç derse, hayat arkadaşı dört der olmuş davası ve mukaddesatı adına. O bir koşturursa, diğeri o işin delisi olmuş. Evde yarış 'Festebigul hayrat' tadını bulmuş. Beş çocuk onlara az gelmiş onlar İngiltere'de boy atan iki okulun çocuklarını da sahiplenmiş. Ve başkaları adına yaşanan bir hayatın kılavuzunu tüm merak edenler için ortaya koymuş. Kolaydır olanı göstermek. Oysa asıl iş o ağırlığın altına girebilmek. Kolaydır olacağı tespit etmek. Halbuki yiğitlik olacak olanı sahiplenmek. Kolaydır belki uzun uzadıya boyundan büyük laflarla istikbale ait projelerden söz etmek. Ama zordur o projelerden birinin yükünü omuzlayabilmek, hem de tek başına İbrahim vari bir ümmet olmak. İşte tüm bu zor cenahın sahiplerinden bahsediyorum. Gün gelip inşaata giren, gün olup arkadaşlarını olması lazım olan bu işte ikna etme adına desteğe davet eden, gün olup işin dua kısmını üzerine alıp sahiplenen, gün olup iki dizi üzerinde bir dost meclisinde masumane sohbet dinler gibi gözüküp hayalinin en mahrem yerlerinde kanatlanıp uçabileceği yeni hizmet sahalarının projelerini kuranlardan bahsediyorum. Varsın onlar bilinmek istemesin. Varsın onlar bu satırlardan da habersiz koşmaya devam etsin. Varsın onlar talip olduklarını ceplerindeki sermayelerine göre belirlemesin. Ama biz onları bilelim. Onları bildirelim. Nesli cedidi hedefsiz bırakmama adına yapalım bunu. Materyalizmin ağını attığı zeminde manayı yaşatma adına yapalım. İşin hakiki sahibini tüm bu yapıla gelenlerle tekrardan hatırlama adına yapalım. Her yerde huzuru yakalayabilme ancak imanlı bir kalbin kazanımı. Hep iyiye, güzele, doğruya ibreyi yöneltme sağlam karaktere, yüksek ahlaki seciyeye emare. Hayır kapısı başka değil ancak böyle bir çabanın akabinde açılacak. İhsan da ancak iman ibriğinden damlayacak. İman kurnasının ebatı nisbetinde belki de çağlayacak. Bunu sadece maddede aramak kemtalih. Bu bazen çoğu kimsenin tadamadığı bir kalp inşirahı olacak. Bazen alemin musibetlerin çarklarından geçtiği dönemde beladan emin olmakla olacak. Bazen de herkesin neslinin derdine düştüğü bu süreçte hayırlı evlatlara sahip olunmasıyla kendisini gösterecek. İşte biz şimdi İngiltere kahramanı O. Ç. ve ailesinde bugünlerde tam da bu bahsettiklerimizin emarelerini müşahede ediyoruz hakkalyakin mesabesinde. Hacı Ata dar-ı bekaya intikal etti doğru, ama varislerinden biri bugün dimdik ayakta, varlığı ile huzur veriyor yarenlerine, varlığı ile güven veriyor bu işin hadimlerine. Onların oldukları yerde olanlar mahşer tablolarında bence biraz daha şanslı. Allah sayılarını artırsın, onların hatırına bizleri de şefaatinden mahrum bırakmasın inşallah... amin, amin.. |
|
| Son Güncelleme ( 27.08.2007 ) |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
