Hocaefendi "Gülen Hareketi"ni Nasıl Karşılıyor?

M. Fethullah Gülen Hocaefendi, o hassaslardan hassas tevhid inancı ve şirkin grisinden bile sakınma duyarlılığı sebebiyle, sevenlerini kendi ismine bağlayan "Gülen Hareketi" tanımlamasını sahiplenmediğini ve bu tesmiyeden duyduğu rahatsızlığı, "Değişim Sürecindeki İslam Dünyası ve Gülen Hareketi'nin Katkıları" üzerine yapılan konferansların açılışının yapıldığı Lordlar Kamerası'na gönderdiği kutlama mesajında (25 Ekim 2007 Perşembe) açık açık ifade etti, diyerek ben de derinden derine reddiyeci ve karşı karşıya getirici bir üslupla meseleye yaklaşmak istemem; üslup hatası sebebiyle, kastetmediğim şeylerin anlaşılmasından da endişe ederim.

Mesajında: "Daha önce de söylediğim gibi, böyle bir barışçıl kültürel hareketi 'Gönüllüler Hizmeti ve Barış Hareketi' olarak adlandırma taraftarıyım. Binlerce insanın fedakâr gayretlerinin bir insana atfedilmesinden her zaman ciddi rahatsızlık duydum ve duymaya devam ediyorum." diyerek, hem de "Gülen Movement" üst başlığıyla yapılan programın açılış resepsiyonunda isimlendirmenin en doğrusunu çekinmeden beyan etmiş olsa da, Hocaefendi bu mevzuda tashihten öte bir müdahalede de bulunmamayı yeğlemiştir.

Yine bu cihanşümul eğitim hizmetleri içindeki konumunu ise iki cümlede ihtisarla kanaat etmiştir: "Tüm dünyadan birçok alimin üzerinde makalelerini sunduğu Gönüllüler Hizmeti Hareketi'ne büyük katkıda bulunmuş olduğumu da iddia edemem. Bu hareketin temsilcilerinin iyi niyetlerinin bir göstergesi olarak bana aralarında bir yer vermiş olduklarını düşünüyorum."

Tevazu mu, Hakperestlik mi?

Hocaefendi'nin kendi konumuyla alakalı düşüncesi onun engin tevazu ve mahviyetinden olsa da, kendi ismiyle ilgili rahatsızlığını da özü itibariyle "tevazu"suna bağlayanlar, farkında olmaksızın iki büyük hata işliyorlar. Birincisi, "tevazu ile hakperestliğ"i birbirine karıştırıyorlar. Tevazu, aslî büyüklükteki izafî küçüklük olması itibariyle, bir nimetin varlığını zımnen ifadedir, hal lisanıyla bir nevi tahdîs-i nimet bile sayılabilir. Hakperestlik ise hiçbir tevazu veya mahviyet faziletiyle alakalı olmaksızın, hakkı hak bilme ve bildirmedir; bâtılı da bâtıl bilip bildirmedir; dolayısıyla da her hak sahibine hakkını vermedir. Bu mevzuda başkalarının bakışlarını ise nazar-ı itibara almamadır; doğruyu, ne ise o olarak en doğru biçimde söylemektir. Hakperestlik, "Muzafferiyetler orduya, mağlubiyetler ise komutana verilir." düsturuna riayettedir. Umum ehl-i himmet, ehl-i gayret ve ehl-i hamiyeti birbirine gönülden bağlayan isme değil, bağlatan hakikate işi teslim etmektir.

İkincisi, "Tevazu ile tevhid hassasiyeti"ni ayırt edemiyorlar. Hocaefendi mütevazidir; ama tevazu 'yapmaz', çünkü 'yapay tevazu'dan da kibirden istikrah ettiği gibi istikrah eder. Tevazusu hakperestliğine, hakperestliği de tevazusuna mani değildir. Fakat O'nun bu mesajındaki tashih hassasiyeti tevazusundan değil, itikadındaki yakîninden kaynaklanmaktadır. Tevhidî itikadındaki terazinin kılı kırk yaran hassasiyeti ona bu cümleleri söyletmiştir. Tevhid inceliğine tevazu deyip geçmek, yuvarlamacı yorumdan başka bir şey değildir. Binâenaleyh Hocaefendi, aslında bu hizmetin kendisine olan vefa borcunu biliyor da, sırf tevazuundan bunu söylemiyor, söyleyenlerden rahatsızlığını dile getirmekle yetiniyor demek, çok büyük bir hatadır, hata ötesi iftiradır.

Tabii farklı isim ve unvanlar arasında bakış açılarına göre tercihlerde bulunup bu tercihlerin müreccihlerini birbirleriyle mukayese ederken, farkında olmadan hiçbir gönül incinmesine de sebebiyet vermek istemeyiz. Mesajında: "Sizin gibi değerli insanların gayretleri sayesinde, üzerine daha iyi bir dünyayı inşa edeceğimiz ve gelecekte insanlar arasında barışı ve işbirliğini sağlayacak ortak değerleri bulacağımızı ümit ediyorum." diyerek, kendilerinden somut beklenti ve ümitleri dile getiren Hocaefendi, mesajını isim ötesi müsemmâya ve onun misyonuna bağlayarak, medeniyetler buluşması idealiyle taçlandırmıştır:

"Her ne olarak adlandırılırsa adlandırılsın, bu fedakâr hareket, yayılacak ve bizi kültürlerin ve medeniyetlerin buluşabileceği bir fikir birliğine taşıyacak, arzulanan ufka götürecektir. Diyalog ve karşılıklı saygının farklı düşüncelerden kaynaklanan sorunların aşılmasında en büyük sığınak olduğunu düşünüyorum." İsimlendirmeler farklı farklı olsa da, hepsinin delalet ettiği müsemmâ olarak bir "hareket" var ortada. Mühim olan da bu, ehem olan da bu!..

Nasıl ki çocuğa ismini anne-babası koyarlar, fakat lakabını, nâm ü nişânını o kendisi sonradan elde eder. Öyle de bu işin fikir babası ona 'Gönüllüler Hizmeti ve Barış Hareketi' ismini vermiştir. Zamanın ilerleyişine paralel olarak, başarılı olduğu sahalarda, o sahanın söz sahipleri tarafından farklı lakaplar verilmeye ve o şekilde anılmaya devam edecektir. Çok isim, çok sıfat, çok unvan ve çok lakap, aynı zamanda bir istidat ve maharet çokluğuna, muzafferiyet ve muvaffakiyet zenginliğine delâlet etmez mi?

İşte Gönüllüler Hizmeti ve Barış Hareketi!

Ve işte onların Medînetü'l-Fâzılası: Medeniyetler İzdivâcı!..

• Allah'a, Hakikate, Eğitime, Sulh ve Islaha Adanmışlar Hareketi (1)
• Allah'a, Hakikate, Eğitime, Sulh ve Islaha Adanmışlar Hareketi (2)

Yorumlar

Yeni Ekle RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:   Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."