10 Şubat 1989, İstanbul Üsküdar Valide Sultan Camii

• Peygamberler (aleyhimüsselam) dış dünyanın kültürlerine kapalı olma manasında ümmîdirler.
• Peygamberler (aleyhimüsselam) masumdur. Allah (c.c.) onları günahlara karşı korumuştur.
• Peygamberlik arzî değil, semâvîdir, rabbânîdir.
• Peygamberler (aleyhimüsselam) hasbîdirler. Yaptıkları büyük hizmet karşılığında kimseden bir ücret ve mükâfât beklentisine girmezler. Onların ücret ve mükâfâtları yalnızca Allah'a aittir.
• Efendimizin (sallallâhu aleyhi ve sellem) günlerce aç kaldı, fakat insanlardan bir şey istemedi. Kendisine "melik peygamber" olma yolu açıldı ama O (sallallâhu aleyhi ve sellem) "kul peygamber" olmayı tercih etti.
• Peygamberlerin (aleyhimüsselam) diğer bir hususiyeti ihlâstır. Onlar yaptıkları her şeyi sadece ve sadece Allah için yaparlar.
• Allah Resûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem) insanları aziz tutardı, fakat kendisi için ayağa kalkılmasına müsaade etmezdi. O (sallallâhu aleyhi ve sellem) bir mahviyet ve tevazu insanıydı…
• Peygamberlerin (aleyhimüsselam) diğer bir hususiyeti, insanları hikmetle ve mevize-i hasene (güzel öğüt) ile Hakk'a davet etmektir. Onlar asla demagoji ve diyalektik yapmazlar.
• Hikmetle ve mevize-i hasene (güzel öğüt) ile dine davet edilen İmran'ın babası Husayn'ın Müslüman oluşu.

Bu dosyayı indirmek için tıklayın...