Doğrusu ben de başlangıçta Fethullah Hocaefendi ve okulları hususunda şüpheli idim. Çünkü inanılamayacak kadar iyi idi ve güzel şeyler yapıyordu. Ta ki Orta Asya'da okullarını görene ve sonra da Hocaefendi'nin yazdıklarını okuyana ve nihayet kendisi ile tanışana kadar! Özbekistan'da ve Türkmenistan'da iki okuluna aniden gittim. İrtica ve Atatürk düşmanlığı ne gezer... Aksine kendilerini öğretmeye ve eğitmeye vakfetmiş müdür ve öğretmenlerin yönettikleri bu okullarda değil bağnazlığın ve gericiliğin zerresine rastlamak, Atatürk'e ve ilkelerine bağlılık, aydınlık ilim ve irfan gördüm. Giriş kısımlarında Atatürk büstleri ve Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi vardı. Bunlar göstermelik de değildi. Bence Fethullah Hoca özellikle Kafkasya'da ve Orta Asya'da açtığı bu okullarda gerçekçi Türk birliğinin dil ve kültür temellerini atmıştı. Eski bir Turancı olarak söyleyeyim; Hocaefendi başka hiçbir şey yapmasa, sadece bu okulları açtırmakla benim inandığım cennete gitmeye hak kazanmıştır. Onu yakından tanıdıktan sonra, nasıl kişisel çıkarların ve hazların üstüne çıkmış, art veya yan hesapları olmayan ve gerçekten "Kefenin cebi yok" diyen bir kişi olduğunu ve dinî düşünceleri ile de asla mürteci olmadığını hemen anlarsınız. Dinimizde azizlik kavramı yoktur; ama bence Hocaefendi yaptığı hizmetlerle bu payeyi hak etmiştir. Fethullah Hocaefendi'nin okullarını Milli Eğitim Bakanlığı'na devretmek istemesinin sebeplerini anlıyorum. Ama, aman bunu yapmasın ve misyonuna okulları artırarak devam etsin. Yoksa şimdiki okullar, bürokrasi girdabında sahipsiz, istikametsiz ve misyonsuz kalabilirler.

Yorumlar

Yeni Ekle RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:   Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."