Ben ki, hayatımın hiç bir döneminde bir Ecevit düşkünü olmadım, onun 70'li yıllardaki tutumunu eleştirirdim, "su kullananın, toprak işleyenin" sloganına ciddi alerji duyardım, kop-koop ve koy-kent projelerini masaldan sayardım, ben simdi siyasi hasımlarının hücumları karsısında onu anlama gereğini duyuyorum. Bunun hakkaniyetin gereği olduğunu düşünüyorum.

Biliyorum, Türkiye zamanlaması, tarihi ve sistemi acısından basına gelebilecek en kotu secim kararıyla dokuz ay sürecek bir psikozun içine girmiş durumda ama ben buğun laikliğin dini toplum hayatından menetmek anlamına geldiğini zanneden, kent sokaklarında bir kaç soytarıya kubbe giydirip büyük bir is yaptığı zehabına kapılan bir CHP büyüğünden söz etmek istiyorum. Dinin her turlu tezahürünü laikliğe aykırı bulan, halkın diniyle kavga etmeyi siyasi mücadelenin gereği sanan, devletin polisiyle dalasan, kapıştığı polis memurunun copunu kapıp kaçan, bu fiili de müthiş bir tefekkürün urunu sayan bir politikacımızdan söz etmek istiyorum. Resmi isi CHP'nin genel sekreteri olmak. Medya karsısındaki gösterilerine bakılacak olursa, esas isi partinin Türkiye'nin dindar insanlarıyla uğraşma masasının şefliği.

Bu zat, simdi çıkmış Bülent Ecevit'e dil uzatıyor. Uzatıyor, çünkü o, "ben, bir Türk vatandaşıyım" diyen herkesi yumuşak karnından vuran ve heyecanlandıran Orta Asya'daki Türk okullarına sahip çıkılması gerektiğini söylemiş, bu okullara feyz veren Fethullah Gülen ve cemaatini irticai örgütler kapsamında değerlendirmenin yanlış olduğunu belirtmiş. Onun da irtica yanlısı, tarikatçı, şeriat yardakçısı, ümmetçi ve daha neler olması için bu kadarı kafi. Sayın Keskin, rakip partinin liderini yıpratmak için mal bulmuş Mağribi gibi bu konuya sarılıyor, laikliğe samimiyetle bağlı sosyal-demokrat seçmeni DSP'den soğutacağını tahmin ediyor. Tahmin ediyor ve yanılıyor.

Çünkü laiklik, Keskin'in zannettiğinin aksine inşaları dinden uzaklaştırmak için yazılmış bir hukuki reçete değil. Laiklik, inananlarla dindarları hor görmek ve kamu alanından uzak tutmak için tesis edilmiş bir sosyo-politik ve hukuki düzenin adi değil. Laiklik, inananlarla inanmayanların ve farklı inanç gruplarına mensup insanların bir arada yasamalarını sağlayan bir hukuki yöntem. Bu itibarla da toplumsal barisin vazgeçilmez ve temel faktörlerinden biri.

Laikliğin din ile devlet islerinin birbirinden ayrılmasını öngören ilkesi din ve inancı insanların zihninden sokup atmaya matuf değil, toplumda varolan farklı inanç gruplarının hiç birine imtiyaz ve öncelik tanımamaya, birinin inancını diğerinin üzerinde hakimiyet kurmasını engellemeye yöneliktir. Devletin ve siyasetin din kurallarına göre tertiplenmesinde güdülen hedef birlik için zorunlu olan huzur ve barış ortamının teminidir. Sosyolojik çoğulculuğun hukuk ve siyaset düzeyinde tescilinin önkoşulu ve teminatıdır.

A. Keskin gibi düşünenler için esas konu sayın Ecevit'in savunduğu okulların gerçekten de laiklik karşıtı ideolojilere ya da irticaca zemin hazırlayıp hazırlamadığı. Ne var ki, bu konuda hüküm verecek olan da Türkiye değil, bizler değil, A. Keskin hiç değil. Türk vatandaşlarının bu uzak diyarlarda kurdukları kolejlerin düzey ve niteliğinden sorumlu olan, sorun varsa onları kapatacak olan Türkiye değil, bizatihi o ülkelerin makamları.

Türkiye'nin bilmesi ve tartışması gereken husus, bu okulların ülkemizin sözkonusu bölgede uzun vadeli çıkarlarına hizmet edip etmediğidir. Türkiye'nin uluslararası ilişkileri acısından sağladığı fayda veya yüklediği maliyettir. Böyle bir analizde ise okulları kuranların bir din cemaati mensupları, romantik para babaları ya da avanturye ruhlu kişiler olup olmamalarının hiç bir önemi yoktur. Bu konuda amatör müfettişliğe özenmek had ve hudud bilmemenin resmidir.

Ecevit gerçi Orta Asya'daki okulların Türkiye için stratejik uygunluğunu savunduğu için CHP sekreterinin hışmına uğramıştır ama Türkiye'nin asil bilmesi ve tartışması gereken husus, F.Gülen'in yurtdışında değil, Türkiye'de açtığı kolejlerin eğitim düzeyi ve irticaca yataklık edip etmediğidir. Türkiye'nin bilgilenmesi gereken husus, bu okulların yetiştirdiği insan tipinin niteliği ile ilgilidir. Öğrencilere yapılan telkinler ve aşılanan dünya görüsüdür. Bu konuyu aydınlığa kavuşturma görevi ebeveyne ve Türkiye'nin eğitim uzmanlarıyla yetkili kişilerine düşmektedir. Laikçiliği meslek edinmiş öfkeli politikacılara değil.

Sayın Keskin ülkenin dindar insanlarıyla radikal siyasetçilerini ayni kefeye koyarak sadece analitik acıdan vahim bir hata islemekle yetinmiyor, gerek kendi partisine oy verenlerin, gerek Türkiye'nin ortalama insanlarının duygularını da hiçe saymış oluyor. Laikliği koruma bahanesice Ecevit'e saldırıyor ama laiklik şampiyonu kesilen partisinin genel başkanının da ABD'ye unlu Moon tarikatının misafiri olarak gittiğini unutuyor. Müslüman bir cemaate övgünün laikliğe helal getirdiğini ilan eden bu keskin politikacı, Hıristiyanlıktan mülhem garip bir dini örgütün şölenlerinde keyif sürmenin ise üzerinde hiç durmuyor, müthiş bir cifte standartlık örneği veriyor. İnsafsız suçlamalarıyla kamu vicdanini rencide ediyor. Bülent beyi örseleme çabaları umduğu sonucu vermiyor. DSP genel başkanının gözden düşmesine değil, sempati toplamasına neden oluyor.

Yorumlar

Yeni Ekle RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:   Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."