Bir garip toplumuz ki demeyin gitsin. Hem modern dünyanın bir parçası olmaya can atarız, hem de bu birleşmeyi sağlayacak ilişkilere "vatana ihanet" damgasını vururuz. Dünyada adımızı duyurmak için olumsuzluklardan yola çıkmakla övünürüz. Devletin olağan işleyişinin dışına çıkanları kahraman ilan ederiz. Başka ülkelerde kötü işlere bulaşanlarla gizli gizli övünürüz. Böyle olunca medenî tavır gösterenlerde kusur aramayı ve bulmayı da bir millî görev biliriz. Fethullah Gülen Hoca, gitti Papa ile görüştü. Dinler arası diyalogun gelişmesi, insanların birbirleriyle anlaşma noktalarını yaratmaları için bir ciddi adım atıldı. Başladık feryada: Fethullah Hoca da kim oluyormuş? Ortada koskoca Türk devleti varken bu adam nasıl Papa ile görüşürmüş? Bu zat, son zamanlarda sıkıştırıldığı için kendisini kurtaracak bir manevra yapıyormuş... Ve de gerici kanattan başka bir saldırı: Hiç hakiki bir Müslüman, Hıristiyanları dost kabul eder miymiş? Laikler de, şeriatçılar da, milliyetçiler de bu buluşmaya karşı. Sanki adamcağız memleketi Papa'ya sattı. Dedim ya, biz, olumlu atılan adımları sevmeyiz. Bizim Papa ile oturup konuşmak neyimize... Biz Papa ile muhatap olacaksak Mehmet Ali Ağca gibi tiplerle muhatap olmalıyız. Ya vurmalı, ya kundaklamalı... İşte o zaman içimiz rahat eder, intikam duygumuzu da tatmin etmiş oluruz... Vatikan Roma'da... Papa da Vatikan'da... Bir yere kaçmış değil. Papa ile diyalogu daha iyi yapacaklar varsa, buyursun... Eğer Fethullah Hoca, Papa ile görüşmesini bile takıyye için yaptıysa... Bu da onun sorunudur. Ben diyalogdan, hoşgörüden, uzlaşmadan ve bir arada yaşama düşüncesinden kaynaklanan takıyyeye de razıyım.