Çok zor böylesi bir yazı için kalem döndürmek... Muhatabınıza hitap edebilecek seviyeden uzaksanız bir hayli... Ancak ne yapsın ki kalem, yazmadan da edemedi işte. Kırık hissiyatı dillendirmeden duramadı gönül...

Tüm bunlar ve sayamadığım nice kusurlarım için affınıza sığınıyorum şimdiden. Size sunabileceğim tek yârenim, yoldaşım var ki, o da kalemime güç veren samimiyetim...

Yıllar oldu tanıyalı sizi. Ekranlardan, bantlardan bileli sizi çok zaman geçti sayılır. Tabiî bu yılların çokluğuyla idrak derinliği doğru orantılı olamadı. İdrak noktasında hâlâ yollarda düşe kalka arkalardan gelenim. O yıllardan bugüne 'Hocam' dedik size. Bizi biz yapan, bugüne taşıyan çok şeyi çok defa ilk sizden duyduk, dinledik, okuduk. Saf çocuk beyinlerimize doğruluk, fedakârlık, iman adına kazınanlara vesile kıldı Cenabı Hak sizi. O günlerden bugüne çoğu babalardan daha talihli olarak binlerce evlâdınız oldu sizin. Dünyalara bedel cengaver evlâdınız... Şimdi artık uzaklardasınız... Ve şimdi ben, varlığımdan haberi olmayan size dua ediyorum her gece. Ben gibi binlerin duasıyla Cenabı Hakk'ın mağfiret kapısına dayanıyor, 'Gaffar' ismiyle tokmağa vuruyoruz. 'Keşke' demenin acısını çekiyoruz. Suçluyuz... Günahkârız... Pişmanız... 'Hocam' deyip, hakkıyla talebe olamadığımıza... 'Sonra' deyip ertelediklerimizle geç kalmalarımıza... Aydınlatamayıp karanlık gecelerde kör kalışımıza... 'Mesuliyet' dağları altında ezilişimize... 'Samimi' olamayıp kaybettiklerimize...

Şimdi burada bu kelimeleri sıralamak bile riya gibi gelirken, keşke elimde bir sihirli değnek olsa da, bu ifadelerin üzerinden libaslarını söküp çıkarsam da göstersem size asıl merâmımı... Kelimeler süslüyor, belki de boğuyordur şu an ifadeleri bilemem. Ama Hocam! Mevlâna'nın çağrısıyla geldik! 'Tevbeni bin kere bozmuş olsan da gel!' çağrısıyla dayandık kapıya. Hata, kusur talebeliğin kitabında yazar, ama afv ve mağfiret de büyüklerin kitabındadır.

Biz biz olalı, 'siz'siz ol(a)madık. Resulün (sav) yolunda tevbelerimize tevbe ettik. Bir silkinişle geldik; yolları yolcusuz bırakmamaya geldik. Susuz kuyulara su olmaya geldik. Rabbin izni ve inayetiyle insanlardan bir insan olmaya geldik. Marifet dağlarında emeklerken, 'bize söz katmaya devam edin, lütfen...' demeye geldik...

Hürmetle Efendim!...

Yorumlar

Yeni Ekle RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:   Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."