| Büyük Buluşma ve Bizim Ötekiler (III) |
|
|
| Cavit Tosun, Diyarbakır Söz | |
| 16.02.2002 | |
|
İnsanlık sıcak ve soğuk savaşın yıllarca beraberinde getirdiği yok oluşlardan ve yıkımlardan bıkmıştır. Bunun insanlığa bir şey getirmediği "Akıl Adamlarca" görülmüş, doğu batı diyaloğu/her konuda tümüyle anlaşma olmasa bile/yadsınmaz bir gerçek olarak ortaya çıkmıştır. İnsan nesli üretmiş olduğu kimyasal ve nükleer silahla, ciddi yok oluşun eşiğindedir. Şu anda dünya nükleer güce sahip ülkelerinin elindeki silahların, dünyayı 30 defa yok edecek güce ulaştığı bilinmektedir. Bu çok ciddi tehdide karşı koyabilecek en büyük gücün dinler olduğu anlaşılmış, sayın Prof. Dr. İlber Ortaylı'nın dediği gibi, Medeniyetlerarası diyalogdan anlaşılması gerekenin İslamiyet ile Hıristiyanlık arasındaki ihtilafların çözümü olduğu ortaya çıkmıştır. Hıristiyan Batı ile Müslüman Doğunun bir araya, hem de Türkiye de gelmesinin, sadece Dışişleri Bakanı sayın İsmail Cem'in üç ay önce başlayan girişimleri sonucu gerçekleştiğini ileri sürmek, "ama bak dünyaya nasıl kısa süre içerisinde, hem de bunların fikir dünyalarının anlam halitasını oluşturan Hıristiyanlık ve Müslümanlığın en önemli birlikteliklerinin temsilcileri, biraraya geldi demek bir taraftan safdillik ve diğer taraftan kadir bilmezlik olur. Çünkü son 10 yıldır Fethullah Gülen Hocaefendi'nin bu konuda müthiş mücadelesi ve bu mücadelenin zaman zaman gerçekleşen elle tutulur meyveleri vardır. Bu mücadelenin kısa tarihine bakıldığında, müslüman bir din adamının önce ülke içerisinde, kesin bir araya gelmez denilen insanlarla diyaloğa geçmesi, ayırım yapmaksızın bütün siyasi parti müntesipleri ve hatta genel başkanları ile görüşmesi/28 Şubat ile bu görüşmelerden pişmanlık duyarak, açıklamada bulunanların, hatta hoşgörü ve diyalog adına aldıklarını geri verenlerin, şimdi dünya çapında gelişen bu olay karşısında ne diyeceklerini bilemiyorum, yeniden yeniden hayal kırıklığı yaşamışlardır herhalde/manevra sahasını biraz daha genişleterek ülke içerisinde Rum Ortodoks Kilisesi Başkiposu Barhalomeu ve diğer din büyükleri ile diyalog kurması, dünya Hıristiyan/katolik mezhebi/lideri Papa 2. Paul ile vatikanda gerçekleşen görüşme/ki o ana kadar hiçbir Hıristiyan dini lideri bir Müslüman önde geleni ile görüşme yapmamış, hatta kimse buna cesaret bile edememiş, çünkü Müslümanlar ötekini hep cehennem ortasının saliki gördüğünden, hele dini liderleri ile görüşmeyi zül addetmiş, Hıristiyanlar İslamı ve onun yüce Peygamberini hiçbir ortamda kabul etmediklerini deklare etmişler, Müslümanlığı gerçek dinden sapma olarak kabullenmişler/İstanbul Büyükşehir Belediye başkanlığı tarafından gerçekleştirilen Kültürlerarası diyalog toplantısı ve Fethullah Gülen'in desteği gazeteciler ve yazarlar Vakfınca gerçekleştirilen Dinlerarası Diyalog toplantısı, ardından Abant'ta tüm Türk aydınlarının katılımı ile yıllardan beri yapılan Hoşgörü ve diyalog toplantıları hep ötekini tanımaya yönelik olmuş, birçok insan ben hayatımda ilk defa böyle bir şey hissediyorum, görüyorum, bu müthiş bir gelişme demiş. Fethullah Gülen'in Dışişleri eski Bakanı Sayın Hikmet Çetin, eski Başbakanlardan Tansu Çiller, şimdiki Başbakan Sayın Bülent Ecevit ile görüşmesi belli meselelerde hep başını kuma gömen sağ ve sol kesimlerce anlaşılmamış, sağ islami söylemcilerce onun Oportunist davrandığı, sol-Kemalist/Şöven/mensuplarınca da takiyye yaptığı ifade edilmiş, gerçek manada herkesin yerinde durduğu ve sürgit düşmanlığın devam ettirilmesi gerektiği topluma pompalanmıştır. Ama maden Medeniyetlerarası Diyalog toplantısı, İslam Aleminin tamamı ile Hıristiyan Aleminin kalbini, hem de İstanbul'da ve Osmanlı/İslam/kültürünün güzel bir meyvesinin içerisinde bir araya getirmeye Türkiye Cumhuriyeti Devleti muvaffak olmuş ise, bu 10 yıllık emeğin yadsınmaz katkısı vardır. Fakat ona soracak olursanız, bu milletimin onur nişanıdır, bu nişanı taşımakta ona düşer diyecek, kimbilir belkide gerçekleşen bu büyük buluşmada "Yarabbi kendime paymı çıkarıyorum, kimilerinin bu konudaki yorumu ne kadar da ağır, bunu bu aziz millet gerçekleştirdi, benim ne hakkım olabilir" diye gözyaşı dökecektir. Az önce belirttiğimiz hususların tamamı eksiğine, gediğine rağmen doğru olduğuna göre, herkes teslim etmeli ki, dünya kültür ve Medeniyeti hiç kimseye mal edilemez ve kimse "bu ötekidir, benim yanımda yaşantımda ne hakkı var" diyemez. Bu aynı zamanda ötekini kabullenmek sevmek, en azından saygı duymak anlamına gelir, saygı hoşgörüyü, hoşgörü birlikteliği, birliktelik paylaşmayı, paylaşma huzuru getirir. Ülke dünyada bir ilk olarak kabul edilen bu gelişmeye ve toplantıya imza atarken, direkt olarak ifade etmese de İslam ve Batı Medeniyetini, kültürünü/harsını/meczeden bir duruma yüceldiğini, dolaylı yoldan ifade etmektedir. Ama içindeki "Ötekileri" şu anda gözardı etmiş ve onların önemli yaşam damarlarını kesmese de dumura uğratmıştır. Böylesine önemli toplantıya merkezlik yapan bir ülkenin, yerel bir TV'yi 2 kürtçe, şarkıdan dolayı 1 yıl (365 gün) kapatması, başörtüsünün kamunun bütün kesimlerinde yasak olması, Cuma Namazına gitme ve iftar saatlerinin dinin buyruklarına göre düzenlenmesi isteğinin bile "İrtica" kapsamında ele alınıp değerlendirilmesi, kabul edin etmeyin her sistem "Kendi kölelerini yaratır" mantığını içermektedir ki, bu yaman çelişkiden nasıl kurtulacağımız, hala büyük bir muamma olarak karşımızdadır. Son sözü bırakalım C. Allah söylesin: Maide süresi Ayet 69. "İman edenler ile Yahudiler, Sabiiler (Semavi dinlerin haricindeki din mensupları) ve Hıristiyanlardan Allah'a ve ahiret gününe inanıp iyi amel işleyenler üzerine asla korku yoktur. Onlar üzülecek de değillerdir". Azim olan Allah en doğruyu söyler. |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
