|
1960-1970 Hayat Kronolojisi |
|
|
|
fgulen.com
|
|
04.09.2002 |
| Tarih |
Açıklama |
| 29.03.1960 |
Evlilik Konusunu Karara Bağladı
Edirne'de bulunduğu ilk sıralarda akrabası olan Hüseyin Top Hoca vasıtasıyla
bir evlilik teklifi geldi. Ancak teklif ve talebin kız tarafından gelmesi
nedeniyle vazgeçti. Bu olay 1960 yılı Ramazan Bayramı'ndagerçekleşti.
'Edirne'de bulunduğum ilk dönemlerde Hüseyin Top aklıma
iyice girdi. Edirne eşrafından, temiz ve zengin bir ailenin benimle ilgili
bir taleplerinin olduğunu söyledi. Bir bayram günü ikimiz bu aileyi ziyarete
gittik. Ancak ben buram buram terledim. Kaşımı kaldırıp etrafa bakamadım.
Sonra da talepteki teknik bir yanlışlıktan dolayı canım çok sıkıldı... Hemen
sarfı nazar ettim. Ve daha sonra öyle bir şeye teşebbüs etmeme kararı içimde
belirdi. Ondan sonra da bir kere de Yaşar Hoca'nın bir tavsiyesi olmuştu.
Kalbimin derinliklerindeki gerçek niyeti ancak Allah bilir. Ama zannı tahminim
o ki, hizmetin dışında gözlerimin içine başka bir hayalin girmesini istemedim.
Başka zamanlardaki aynı istekler karşısında, aynı duygu ve aynı düşüncenin
ağırlığını hissetmiş olmamın yanında, aşırı hassasiyet ve fevkalade titizliğimle
kimsenin hayatını zehir etmeme düşüncesinin de ciddi bir tesiri olduğunu
söyleyebilirim.
Esasen bu ailelerin hepsi de iyi ve mazbut insanlardı. Ne var ki ben daha
birinci teşebbüste kararımı vermiştim. Kendimi İslami hizmetlere vakfedecek
ve evlenmeyecektim.' |
| 10.11.1961 |
Askere Gitti
Ankara Mamak'ta askerlik görevine başladı. Acemilik dönemini burada tamamladı.
'Karacağaç'tan trene bindim. Geçirmeye gelenler arasında,
Yaşar Hoca, Salim Arıcı, Hüseyin Top, İsmail Gönülalan ve diğer bazı dostlar
vardı. Salim Arıcı, Üçşerefeli'nin baş imamıydı. Bana bir çıkın hazırlatıp
vermişti. İçinde peksimet gibi şeyler vardı. O mendili senelerce sakladım.
Teslim olduğumda zannediyorum 10 Kasım'dı. Mehmet Mutlu o zamanlar üsteğmendi.
Zaten yarbaylıktan da emekli oldu. Bizim bölük komutanı Yılmaz Bey, onun
Harbiye'den arkadaşıymış ve gelip beni bölük komutanına lanse etti. Ayrıca
Kurmay Başkanı Reşat Taylan'a ben de Edirne'deki bir yakınından selam getirmiştim.
Hatta benimle ona badem ezmesi göndermişlerdi. Cenabı Hakk'ın inayetiyle
böyle korunmaya alındım.' |
| 1962 |
Askerlik Günleri ve Hava
Değişimi
Acemi eğitim dönemini Ankara Mamak'ta tamamladıktan sonra dağıtım yeri İskenderun'a
çıktı. Burada hastalandı ve hava değişimiyle, 4 yıl önce ayrıldığı Erzurum'a
gitti. Hava değişimi sırasında Erzurum'daki camilerde vaaz verdi. Usta erlik
dönemini İskenderun'da geçiren Fethullah Gülen burada vaazlar verdi. Bir
vaazı bahane edilerek mahkemeye sevk edildi. Yeni İstiklal Gazetesi olayı
manşetten duyurdu. Mahkemece aklandı. Ancak disiplin cezası olarak 10 gün
askeri hapishanede yattı. Hastalandı. Rapor alarak tebdil-i hava için Erzurum'a
geldi. Askerliğinin bitmesine 34 gün kala terhis edildi.
'Gıdasızlık beni yazın çok hırpalamış. Halsizlik baş
gösterdi. Ayakta duracak dermanım kalmadı. 'Gözlerinde sarılık var' dediler.
Doktora gittim. 'Bir şey yok' deyip geri gönderdi. Birkaç gün sonra bütün
vücudum sapsarı oldu, tekrar doktora gittim. Bu sefer de 'Aman çok tehlikeli'
dedi ve beni hastaneye yatırdı. Ne kadar yattım, bilmiyorum. Fakat uzun
bir müddet zannediyorum, hastanede kaldım. Daha sonra üç ay hava değişimi
verdiler.
Askere giderken Erzurum'a uğrayamamıştım. Aradan dört sene geçmişti. Hasta
ve alil bir halde Erzurum'a gitmek üzere trene bindim. Arif Başçavuş bana
bir çanta almıştı. Eşyalarımı ona yerleştirdim. O çantayı daha hâlâ, değerli
bir hatıra olarak saklarım...
Bir ara trende koridora uzanmak zorunda kaldım. Zaten tren tıklım tıklım
doluydu. İskenderun sıcak, Erzurum tarafları da çok soğuk olduğundan, ben
farkına varmadan, üşütmüşüm. Uzun bir müddet de, adale ağrısı çektim. Üzerinde
İskenderun'a göre diktirdiğim sivil elbiselerim vardı. Fakat Erzurum'un
soğuğuna karşı faydalı olacak durumları yoktu.
Üç ay bitince şubeye gittim. Bir ay kadar da onlar idare ettiler. Dört ay
kadar Erzurum'da kalmış oldum.
Ve tekrar İskenderun'a döndüm. Bir hafta kadar teslim olmadım. Bu arada
dışarıda vaaz ettim. Sonra gidip teslim oldum. Ondan sonra arızasız her
cuma İskenderun Merkez Camiinde vaaz etmeye başladım. O dönemlerde pek vaaz
eden de yoktu. İskenderun yöresinde vaaz eden Hilmi Bey vardı ki, güzel
konuşurdu. Bir ara milletvekilliği yaptığını da hatırlıyorum.
Bana isnat edilen suçlar çok ağır cezayı gerektiren suçlardı. Hadise, ihtilale
teşebbüs ve halkı devlet aleyhine ayaklandırma, gibi inanılmayacak şeylerdi.
Buna rağmen Cenab-ı Hakk'ın lütfuyla, hiçbir şey olmadı. Dosyayı da tamamen
kaldırdılar. Yeni İstiklal Gazetesi, haberi sür manşet yaptı. Hatırladığıma
göre de 'Fatih'in torunu Fethullah' diye yazmışlardı. Diğer gazeteler de
kendi duygu ve düşünceleri istikametinde haberi değerlendirdiler.'
|
| 1963 |
Askerlikten Terhis ve Askerlik
Sonrası Günler
1963 yılının Mart ayında askerliğini tamamladı. Askerlik sonrası Erzurum'a
giderek bir süre burada ailesinin yanında kaldı ve Mevlana ile ilgili bir
konferans verdi. Komünizmle Mücadele Derneği'nin kuruluşunda bulundu. Halk
Evi'nin kadrosuna katıldı.
'İkinci bölüğün komutanı Mahmut Mardin adında bir
yüzbaşıydı. Çok sert bir insandı. Meğer o da her zaman gelip vaazları dinliyormuş.
Benim haberim yoktu. Ben disiplinden çıkınca hemen yanıma geldi: 'Ben seni
çok dinledim. Şimdi seni evine göndereceğim. Artık askerlik bitti. Ben tezkereni
arkadan gönderirim' dedi. Tabii böyle bir hadiseyi hiç beklemiyordum. Çok
sevindim. Daha askerliğimin bitmesine 34 gün vardı. 24 ay askerlik yapılan
bir dönemde, hava değişimi, hapishane ve bu son erken gönderme hesap edilecek
olursa 17 ay kadar askerlik yaptım. Beni böylece 34 gün evvelinden saldılar,
tezkeremi de arkadan gönderdiler...
Hayatımın en kabuslu günleri sona ermişti. İki sene ihtilaller ve ihtilal
teşebbüsleri ile yüz yüze yaşadığım ve 'Korkulu bir rüya görüyorum, uyanınca
geçecek' diyerek kendimi ikna ettiğim ve bu ikna ile sabredebildiğim askerlik
artık bitmişti.
Erzurumlular beni 'Edirneli Hoca' diye tanıyorlardı. Ramazanda Erzurum'daydım.
Askerliğim bittiği için Erzurum' a gelmiştim.
Müftü Sakıp Efendi'ydi. Bir sene önce, bana seve seve vaaz ettirmesine rağmen,
o sene, hadise çıkarıyor gerekçesiyle Sakıp Efendi vaaz ettirmek istemedi.
Fakat bu sefer de halk müftülüğün önünde toplanmıştı. 'Edirneli Hocayı konuşturmayacak
adamı biz daha göremiyoruz' diyerek müftülüğün önünde bağırıp çağırmışlar.
Bu hadise tamamen benim dışımda cereyan etmişti. Ben hadiseyi daha sonra
duydum.. Ve Sakıp Efendi bana vaaz ettirmek zorunda kaldı. O sene de vaaz
ettim.
Hasta olarak geldiğim dönemde, Halk Evine de gidip geliyordum. Güzel çalışmalar
yapıyorlardı. Halk Partisi döneminde o zihniyete hizmet eden bu kuruluşlar,
müspet düşünceli insanların eline geçince yararlı hizmetler yaptı. Erzurum
Halk Evinin yöneticileri, iki kişinin dışında namazlı insanlardı. Gerçi,
bir kısım tuhaflıkları vardı ama inançları sağlamdı. En kötüleri dahi inanırdı.
Mevlana'nın, Efendimiz'in sünnetine olan bağlılığını anlatacaktım. Benim
irticali konuşmam, Farsça beyitlerin evvela orijinalini okuyup sonra tercüme
etmem, dinleyiciler arasında ilgi uyandırmıştı. Bir de diğer konuşmacılara
göre çok gençtim. Seçkin bir topluluk vardı. Üniversitelerden ilim adamları
ve yüksek rütbeli subaylar da geceye katılmışlardı. Ne kadar faydalı oldum,
bilemem; fakat konuşmacı olarak davet edildiğime sevindim. Çünkü benden
evvelki konuşmacıların hepsi Mevlana'yı panteist bir insan olarak göstermeye
çalışmışlardı. Benim söylediklerim en azından oradakilere, Mevlana'nın hakiki
bir İslam Büyüğü olduğu imajını vermeye yetmişti. Yapılan ilk seçimde (Yaşım
genç olduğu için) beni haysiyet divanına seçtiler. Böylece Halk Evi kadrosuna
ben de girdim.
Ve yine bu devreye ait bir teşebbüs de Erzurum'da Komünizmle Mücadele Derneği'ni
açma teşebbüsümüz oldu. O güne kadar sadece İzmir'de vardı. İkincisi de
Erzurum'da bizim gayretlerimizle açılacaktı.' |
| 1964 |
Yeniden Edirne'ye Dönüş
Askerden sonra yaklaşık 1 sene Erzurum'da kaldı. Daha sonra yeniden Edirne'ye
döndü ve 4 Temmuz 1964 günü Dar'ül Hadis camiinde Kur'an Kursu öğretmeni
ve fahri imam olarak göreve başladı.Şimdi Profesör olan Suat Yıldırım o
zamanlar Edirne müftüsü oldu. Bir ev tutup beraberce kaldılar. Darulhadis
Camii'nin imam odasında özel sohbetler başlattı.
'Erzurum'u çok seviyordum. Fakat yüreğime taş basıp
ondan ayrılmaya mecburdum. Çünkü o gün de 'Mukaddes Göç'te anlattıklarımın
şuurundaydım. Ve bilhassa Edirne'ye ilk gidişimde kaldığım sürece bu şuur
iyice yerleşmişti. Anam diretse, babam eski ısrarını terk etse de, Edirne'ye
veya başka bir yere mutlaka gidecektim... Edirne'yi istememin sebeplerinden
biri de Üç Şerefeli'ye olan aşın sevgimdi. Orayı arzu ediyor ve tekrar orada
vazife yapmak istiyordum.
Dar'ül Hadis Camii'nin imamı hastalandığı için orada fahri olarak imamlık
yapmaya başladım. Caminin içinde büyük bir oda yaptırdım. Burası hem imam
odası olacaktı; hem de orada talebe okutacaktım. Bu günler en bereketli
günlerim oldu. Edirne'de görülmemiş bir talebe hizmeti, işte bu küçük odada
başladı. Talebelerle meşgul olmak çok hoşuma gidiyordu.' |
| 31.07.1965 |
Edirne'den Kırklareli'ne
Tayin Edildi
Edirne'de 1 yıl geçmişti.Kırklareli'ne tayin istedi ve 31 Temmuz 1965'te
Kırklareli merkez vaizliğine tayin edildi.
'Kırklareli'nde her cuma vaaz ediyordum. Ramazan'da
her gün vaaz ettim. Kendiliğinden bir cemaat teşekkül etti. İlk gittiğimde,
bir iki insandan başka tanıştığım yoktu. Fakat kaldığım zaman müddetince
orada da epey dostlar edindim.' |
| 11.03.1966 |
Kırklareli'nden İzmir'e Tayini
Çıktı
İzmir merkez vaizliğine tayin edildi. Bundan ayrı olarak, Kestanepazarı
Derneği Kur'an kursunda gönüllü öğreticilik ve belletmenlik yapmaya da başladı.
'İzine ayrılıp küçük bir Türkiye seyahatine çıktım.
Çeşitli yerlerdeki dostlarımı ziyaret ettim. Seyahatim kırk gün kadar sürdü.
Halbuki izin sürem yirmi gündü. Ankara'ya uğradım. Yaşar Hocaefendi Diyanet
İşleri Reis Muavini olarak Ankara'ya gelmişti. Ona durumumu anlattım. Geçmiş
günler için rapor alınamayacağını söyledi. Meğer aklında başka bir düşünce
varmış. İzmir'den ayrılırken onlara kendi yerine beni göndereceğini söylemiş
ve benden sitayişkarane bahsetmiş. Bana 'Bir dilekçe yaz ve İzmir Vaizliğini
iste' dedi. Ben, aniden böyle bir teklifle karşılaşınca şaşırdım. 'İzmir
büyük yer, beni yutar. Mümkünse beni şarkta küçük bir vilayete verin' dedim.
O ısrar etti. Bir başkasına dilekçe yazdırdı, bana da zorla imzalattı. Daha
sonra da kararnameyi Diyanet İşleri Reisi Elmalı'ya imzalattı. Kendi imzalamadı.
Bu Yaşar Hocaefendi'nin her zamanki temkinli davranışlarından biriydi.
Kırklareli'ne geldiğimde ilk işim müftüye tayinimi duyurmak oldu. Çünkü
suçlu durumundaydım. Tayinimin çıktığını duyunca müftü suçumu unuttu ve
üzüntülerini bildirdi. Kırklareli'nden ayrılışım adeta bir merasim oldu.
Arabalar tuttular ve beni Edirne'ye kadar tekbirlerle, salavatlarla getirdiler.
Edirne'deki dostlarla görüşüp vedalaştım.
Yaşım yirmi altı veya yirmi yedi dolaylarındaydı. Onun için hem talebeler
hem de hocalar benim idareci olarak gelmemi yadırgamışlardı. Hatta hocaların
içinde, hem de bana duyuracak şekilde 'Yaşar Hoca, bula bula bu çocuğu mu
bulup gönderdi' diyenler oluyordu. Zaten daha önce idarecilik yapmış ve
burada idareci olarak bulunmuş bir arkadaş, beni o zaman da daha sonra da
kabullenemedi.
Bir taraftan da İzmir'in içinde iki-üç yerde vaaz veriyordum. Aynı zamanda
gitmeye çalışıyordum. Zaten her cuma Kestanepazarı Camii'nde vaaz veriyordum.
Bunun dışındaki vaazları mümkün mertebe cumartesi pazar günlerine sıkıştırmaya
gayret ediyordum. Demek ki bünyem mukavemetli imiş, dayanabiliyormuşum.
Mesela, cumartesi gidip bir yerde vaaz veriyordum. Geceyi yolda geçiriyor
ve ertesi gün de bir başka yerde vaaz veriyor ve hiç dinlenmeden o akşamı
da yolda geçiriyor, derken ertesi sabah derse yetişiyor talebeye ders veriyordum.
Böyle sıkı bir program ve yüklü bir çalışma tempom vardı.' |
| 18.02.1968 |
İlk Kez Hacca Gitti
İzmir Kestanepazarı Kur'an Kursunda hocalık yaparken Diyanet İşleri Başkan
Vekili Lütfü Doğan kendisini telefonla arayarak Diyanet Görevlisi olarak
hacca gönderileceği söyleyince o sene ilk kez hacca gitti. 1968 Yılı Kurban
ve Hac mevsimi Mart ayının 10'unda idi. Fethullah Gülen'in hacca gidişi
ile ilgili haber 19 Şubat 1968 tarihli İttihad gazetesinde yer aldı.
Kabe'ye Doğru
Kurban bayramının yaklaşması münasebetiyle bütün İslâm âleminden Hicaz'a
Müslümanlar akın akın gitmekte ve Hac farizelerini ifâ için Mekke-i Mükerreme'de
toplanmaya başlamış bulunmaktadırlar. Geçen yıllara nazaran Türkiye'den
Hicaz'a gidenlerin sayıları bu yıl bir hayli arttığı gibi, hacı namzetlerini
uğurlamak için onbinlerce Müslüman yollara dökülmekte ve tekbir sesleri
arasında kafileler-otobüslerle mukaddes beldelere hareket etmektedir. Diyanet
İşleri Riyaseti ise, Türkiye'den giden hacı namzetlerinin dini feraizi noksansız
ifâ etmelerini temin için Hicaz'a temsilciler göndermiştir. Resimde, Diyanet
Riyaseti tarafından Hicaz'a gönderilen İzmir Merkez Vaizi Fethullah Gülen
Hoca, kendisini uğurlayan İzmirlilerle birlikte görülüyor. Hocaefendi'nin
Diyanet tarafından Hacca vazifeli olarak gönderilmesi İttihad Gazetesi'nde
bu şekilde yer almıştı. (İttihad Gazetesi, 19 Şubat 1968)
'Gittiğim ilk hac, benim için çok bereketli oldu.
Tabii ki Cenabı Hakk'ın rızası ölçüsünü bilemem. Fakat iç alemim itibariyle
bu hacdan çok istifade ettim. Bir-iki defanın dışında Beytullah'tan hiç
ayrılmadım. Gece gündüz orada kalıyor, sadece abdest almaya çıkıyordum.
Açlığım dayanılamayacak dereceye varırsa hurma veya bisküvi gibi şeylerle
açlığımı yatıştırıyor ve yine ibadetime devam ediyordum. Her gün üç umre
yapıyordum. Tabii ki o sırada gençlik de var. Buna güç yetirebiliyordum.'
(Küçük Dünyam) |
| 1969 |
Kahve Sohbetleri ve Değişik
Yerlerde Vaaz Verdi
1969 yılında kahve sohbetlerine başladı ve Ege Bölgesi'nin çeşitli il ve
ilçelerinde vaazlar verdi.
'O zaman bana, yarı resmi Ege'nin her yerinde vaaz
etme salahiyeti verdiler. Bir iki defa Antalya'ya gittim. Ancak tanınmamış
bir insan olduğumdan ve işin temelinde o yörelerin vaaz u nasihate karşı
alakasızlıklarından dolayı, sohbetlerimin çok yararlı olduğunu söyleyemem.
Yine Allah (cc) bilir...
O sıralarda İzmir ve Aydın yöresinde Tahir Hocaefendi tanınıyor ve alaka
da görüyordu. İzmir'e geldiğim ilk yıl ben Aydın'a da gitmiş hatta üç-dört
gün kalıp vaaz da etmiştim. Ancak orada da bir anlayış görmedim. Onları,
bizim konuşma tarzımıza ve bizim düşüncelerimize karşı kapalı buldum.
Ödemiş ve Tire biraz daha farklıydı. Tire'ye birkaç defa vaaza gittim. Oradaki
arkadaşlar da hep geliyordu. Ancak bazı kimselerde kendini her şey görme
gibi marazi bir ruh hali vardı. Mesela, vaazdan sonra oturmuş sohbet ediyorduk.
Ben iman ve Kur'an hakikatlerine dair bir şeyler söylerken, oradakilerden
biri 'Sen onları bırak, sahabeden bahset, onları biz biliriz' gibi laflar
etti. Ne o zaman ne de daha sonra bu arkadaşlara mukabelede bulunmadım.
Salihli'ye de giderdim. Yakın olduğundan Turgutlu'ya gitmem daha sık oluyordu.
Denizli'ye de gittim. O devrede değil ama Isparta'ya da gittim. O sene,
ertesi sene, kış olmasına rağmen Simav, Gediz ve daha uzak yerlere gidip
sohbet edebiliyordum.
Kestanepazarı'nda beş sene kadar kaldım. Arkadaşlarıma bir örnek olması
bakımından söylüyorum, bu beş senelik zaman zarfında beş kuruş maddi istifadeyi
düşünmedim. Banyoda ve abdestte kullandığım suyun parasını dahi verdim.
Bugün de aynı şeyi düşünüyorum. Talebenin hakkı olan bir müesseseden bir
başkasının ne surette olursa olsun istifadesi doğru değildir.' |
|
|
Son Güncelleme ( 17.06.2008 )
|
|
Multimedya
Fethullah Gülen Belgeseli-1: Ümit Yolcusu Seyredin
Fethullah Gülen Belgeseli-2: Sevgi Okulları Seyredin
Fethullah Gülen Belgeseli-3: Hoşgörü ve Diyalog Seyredin
Bizi Birbirimizden Koparamazlar!.. Dinleyin
Kendi zararları mevzuubahis olsa bile, başkalarını düşünme, onlar için yaşama, onların acılarını ve zevklerini paylaşma gibi, her biri başlı başına birer değer ifade eden hasletlerin bir insanda bulunması, ondaki ruhânî hissin güçlü olmasından ileri gelir. Böyle bir histen bütün bütün mahrum olan kimselerde ise, değil bu hasletlerin bütününü, onlardan bir tekini dahi görüp göstermek mümkün değildir.
|
