O, sabrı da fetanetiyle yerli yerinde ve iç içe kullandı. Bu sayede nice ulaşılmaz zannedilen zirveler ayaklar altında kaldı, nice aysbergler gibi katı yürekler, buz gibi ruhlar o Sabır Güneşi karşısında eriyip hidayete erdi. Ebû Süfyan, İkrime ve daha niceleri.. eğer O'ndaki bu denli sabır ve tahammül olmasaydı, bunlar hiç İslâm'a dehâlet edebilirler miydi?

Evet, O, Rahmeten li'l-âlemin'dir. Rahmetinin dengesi ise fetanetinin bir başka delilidir...