29 Haziran 1974 günü Manisa'ya tayini çıkmasına rağmen haftada bir gelip gitmek suretiyle Edremit'teki vaazlarını 25 Ekim 1974 gününe kadar devam ettirdi. Tayininin Manisa'ya çıkmasıyla 1974 yılının son çeyreğindeki vaazlarını Manisa'da verdi. O günlere ait değerlendirmeleri de şöyle:

"Yer hususunda benim gönlümde İzmir vardı. Fakat devreye girenler İzmir'e tayinimin zor olabileceğini söylediler. Tayinim hususunda Rahmetli Hakim Bey de tanıdıklarını devreye sokmuştu. O da aynı düşünceleri paylaşıyordu. Hatta bana "Hocam, şimdilik Manisa olsun. Bu bir merhaledir. Daha sonra da İzmir olur" demişti. Bu bana da makul geldi ve "Manisa olabilir" dedim..

Manisa'da her şey eskinin bir uzantısı olarak sürüp gitti. Vaazlar, sohbetler hep eskiden olduğu gibiydi.. Belki gelip gitmeler Edremit'e kıyasla çok daha fazlaydı; ama bunu Manisa'nın bir hizmeti olarak değerlendirmek yanlıştır. Zira, zaten cami cemaati fıtri seyri içindeydi. Diğer taraftan Edremit'e gelmek isteyip de çeşitli sebeplerden dolayı gelemeyenlerin önündeki engeller, mesafenin azalmasıyla kısmen giderilmiş oluyordu. Bu da gelmeyi artıran bir husustu."