| Ordubat Şehrinde de Bir Okul Açın |
|
|
| Abdullah Aymaz, Zaman | |
| 21.09.2003 | |
|
Arkadaşımız Osman Nuri Bey, ilk dönem Azerbaycan'da açılan okullarımızla ilgili başından geçmiş ibretli, tarihî bir olayı yazıp bize göndermiş. Diyor ki: "Yıllar önceydi, Azerbaycan'daki okullarımızın üzerinde kara bulutlar dolaşıyordu. Yine iftira atılmıştı, bu sefer versiyon biraz değişikti, adımız "İrancı fundamentalistler!." olmuştu. Halbuki biz oraya okul açmasak, başka birliktelikleri bahane ederek, başka ülkeler girecek ve çok değil beş–on yıl sonra Azerbaycanlı kardeşlerimizi bize düşman edeceklerdi. Ama biz okulları açtık ve dünya olimpiyatlarında dünya ile kardeşlerimiz boy ölçüşmeye başladılar. Bu durum kötü müdür Allah aşkına... Azerbaycan'ın o zamanki Devlet Başkanı Ebulfez Elçibey de bu iftiranın üzerine bize "Kapatın okulları, gidin buradan!" diyor da başka bir şey demiyordu. Gidip gelip yalvarıyorduk; fakat nafile... Nasıl bir iftira atmışlarsa, bir türlü ikna olmuyordu. İftiracılık da çok ince bir sanattı herhalde. Biz problemi bir türlü çözemiyorduk. Ama zar zor, eğitim yarım kalmasın diye okulların yıl sonuna kadar açık kalması için müsaade alındı. Aradan bir müddet geçti, Azerbaycan'da tüccar olan Suret Huseyinov, Elçibey'e kafa tutmaya başladı. Televizyondan da biz bunları izliyorduk. Bir müddet sonra yine haberlerde son dakika haberi olarak, rahmetli Elçibey'in devlet başkanlığı uçağıyla Nahcivan'a ayrılıp gittiği bildirildi. O günlerde Fethullah Gülen Hocaefendi'nin annesi vefat etmişti. O, başının kalabalıklığında ve yaslı halinde bir arkadaşımızın Elçibey'e gidip geçmiş olsun demesini ve selamını söylemesini arzu etmişti. Bana bunun için Elçibey'e gitmem söylendi. 25 saatlik otobüs yolculuğundan sonra Nahcivan'a ulaştım. O gece Başkent'te kaldım. Ertesi gün bulunduğu Ordubat şehrine, oradan da kendi köyüne doğru yol almaya başladık. Silahlı askerler tarafından yollara kurulan barikatlarda sorgulandıktan sonra, suların aktığı yeşillik bir bölgeye geldik. Tel örgüde de sorgulandıktan sonra içeri alındık. Rahmetli Elçibey'in, üç–dört saat sonra bürosuna geçeceği söylendi. Bekledik ve Elçibey bürosuna geçti. Durumu arz edip bizi makamına aldılar. İçeri girdik, selam verdikten sonra Hocamızın selamını ve geçmiş olsun dileklerini ilettik. Sonra da: "Hocamızın annesi birkaç gün önce vefat etti." deyince, bir müddet Elçibey, konuşamadı, sakalını sıvazladı, gözleri yaşardı ve "Kıymetinizi bilemedik. Hocamın başı sağolsun, selamımı götürün, gözlerinden öperim!" dedi. Gerçekleri o an anladı sanki. Bir müddet daha konuştuk, pişmanlığı her halinden belliydi. Birkaç ay önce, "Kapatın okulları, gidin buradan!" diyen Elçibey, "Hocama söyleyin bizim Ordubat şehrine bir okul açsın." diyordu. Bakınız şu Allah'ın işine. Bizi kapıya kadar ağırlayan Elçibey'in hâlâ sözleri kulağımızda, "Hocama selam söyleyin, gözlerinden öperim." Geç de olsa bizi tanımıştı rahmetli Elçibey. Makamı cennet olsun..." Osman Nuri Bey'in hatırasını burada bitiriyor, Cenab–ı Hak'tan herkesin, gerçekleri zamanında idrak etmesi için lütufta bulunmasını niyaz ediyoruz. Adanmışlara, bilhassa kendisini eğitime adayanlara düşen, böyle durumlarda sadece Yunus'umuzun dediği gibi, "Sövene dilsiz, dövene elsiz ve de gönülsüz olmak gerekir." deyip yollarına devam etmektir. Ama kendilerine yalan yanlış haberler gelenler de Hucurat Suresi'nin şu ayetine kulak vermelidirler: "Ey iman edenler, herhangi bir fasık size bir haber getirecek olursa, onu iyice tahkik edin, doğruluğunu araştırın. Yoksa gerçeği bilmeyerek, birtakım kimselere karşı fenalık edip sonra yaptığınıza pişman olursunuz." (49/6) |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
