Evet, onlar için bir şeyin akli olup olmaması önemli değildi; önemli olan onların heva ve hevesleri ve işlerine geldiği yerde atalarını izlemeleriydi. Kur'an, o günkü mukallitlerin şahsında, daha önceki ve sonraki bütün şabloncuları da; "Ya ataları hiçbir şey akledemeyen ve doğru yolda olmayan kimseler olsalar da mı!. (doğrusu) inkar edenlerin hali, bağırıp çağırmadan başka bir şey duymayan çobanın haline benzer; onlar sağır, dilsiz ve kördürler; bu yüzden de bir türlü akledemezler." (Bakara, 2/170-171) diyerek akıllarını başlarına almaya çağırır.