İğtirabın hal televvünlüsü "Tûbâ lilgurebâ" (Müslim,İman 232) beyan-ı Nebevîsiyle tebcil edilmiştir. Fesat istilâsına uğramış bir zaman diliminde, çağın getirdikleriyle boğuşan çaresiz bir salih insan; cehalet girdabına kapılmış bir toplum içinde hakikatâşina bir alim; nifakın kol gezdiği bir dünyada sadakate kilitlenmiş bir vefa insanı iç içe böyle bir gurbet içindedir.. ve fesadın azgın köpürüşlerini, cahil yığınların zebil olup gidişlerini, nifak ve nifakçıların her zaman prim alışlarını gördükçe iliklerine kadar kendini yalnızlık içinde hisseder ve çaresizlikle "Keşke bu insanlara bir şeyler anlatabilseydik" der inler.