Yurtdışında, ama yabanda değil; anayurt Orta Asya'nın uç noktalarındaki bir yerlerde kendini adadığı eğitim hizmetleri için gayret gösteriyordu. Yaşı otuzuna yaklaşıyordu. Okul müdürü kendisini çağırmış ve bu yaz tatilinde artık evlenerek gelmesini tavsiye etmiş, "Paran yoksa borç buluruz; aday bulamazsan yine biz buluruz." demişti.

Halbuki bu sene tatile gitmeyi düşünmüyordu; ama müdürle bu konuşmasından sonra uçak bileti almaya giderken "Yâ Rabbi, hakkımda hayırlısını nasip et!" diye dua etti. Zaten otuz yaşına girmesine dört ay kalmıştı.

Eve sürpriz şekilde vardığında, annesi "Oğlum hani telefonda bu sene gelmeyeceğini söylemiştin ya?!." dedi. "İstersen döneyim, ama artık bu sefer evlenmeye geldim." dedi. Annesi gülümsedi ve meselenin ciddi olduğunu anladı. Ama zaten temmuz ayının biri idi. Hemen bu evlilik nasıl gerçekleşecekti? Bunu sağa sola söyleyince komşuları "Pazardan sebze mi alacaksınız? Bir süre nişanlı kalmadan böyle çarçabuk evlenilmez" diyorlardı. Anne bir iki kıza gitti, onların anne-babaları "Nişanlansınlar, bir süre bekleyelim, ondan sonra evlilik olur. Hemen bir-bir buçuk ay içinde böyle bir şey olmaz" diye reddettiler.

23 Temmuz'da bazı ablaları komşu ilçelerden birisinde uygun birisinin bulunduğunu bildirmişlerdi. 24 Temmuz Cuma günü annesiyle o ilçeye gittiler. Günlerden cuma olduğu için, müstakbel kayınpeder erkenden cuma namazına gitmiş. Damat adayımız da cumaya gitti. Namazdan dönüp eve geldiklerinde öğretmenimizin annesinin yüzünde güller açıyordu. "Oğlum bu iş olacak." diyordu. Kayınpederle görüştüler. O epeyce ölçüp biçti. Bu arada öğretmenin annesi "Şeker yiyeceğiz!" diyerek şekerleri dağıttı. Müstakbel kayınvâlide "Şeker yiyoruz; ama biz daha kesin kararımızı vermedik." dedi. Her neyse yola çıktılar, bizimki "Anne herhalde ayıp ettik, henüz görmeye gelmiştik." dedi. Annesi "Oğlum ben iki hafta önce rüyamda, kendimi Hacı Zeynel'e yatır ve türbelere gitmişim. Caminin içindeyiz. Orada arkası dönük bir hoca vardı. 'Şu hocadan bir dua isteyeyim.' dedim. Yüzünü döndü, kasetlerden vaazını dinlediğim zât imiş... Sevindim, kendisinden oğullarıma dua istedim. Eliyle işaret ederek 'Şu hanımı da çağır da dua edeyim.' dedi. İşte o hanım bu kızın annesiydi. Göreceksin bak, o senin kayınvaliden olacak." dedi.

Nihayetinde gerçekten öyle oldu. Pasaporta müracaat için 8 Ağustos'ta resmî nikahları kıyıldı ve 16 Ağustos'ta düğünleri yapıldı. Bir buçuk ayda her şey tamamlanmıştı. Evlilikten kısa bir süre sonra bir bebekleri olacağını öğreniyor. Ama eşi sürekli ağlıyor. Önceleri herhalde gurbet düşüncelerindendir, diye düşünüyor. Daha sonra hanımının "Rüyamda doğum yaparken öleceğimi görüyorum." demesi üzerine ağlamasının altında yatan sebebi görüyor. Onu sürekli teselli ediyor. Sonra da, hâmilelik sırasında Târık Suresi'ni okurlarsa korkularının gideceğini ve doğumun kolay geçeceğini öğreniyor.

Kur'an-ı Kerim'den Târık Suresi'ni buluyor. Bakıyor 86. sure ve 17 âyetten ibaret... Bizzat Kur'an, Târık'ın, pırıl pırıl parlayan ve karanlığı delen bir yıldız olduğunu ifade ediyor. Sure genel olarak ölümden sonra dirilmeyi konu ediyor...

Öğretmenimiz bu sureyi işaretleyip hanımıyla beraber okumaya başlıyorlar. Gerçekten sıkıntılar bitiyor ve bir oğlan çocukları doğuyor. Müdürden isim istiyorlar. O da "İsmi Tarık, hayırlı olsun!" diyor. Bunu hanımına söylüyor, o da "Hayret, rüyamda da bana 'Bunun adı Târık olsun' dediler." diyor. Bu enteresan tevafuk, hepsinin de hayretten gözyaşlarının akmasına vesile oluyor...

Yorumlar

Yeni Ekle RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:   Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

tarık yıldız  - tarık   |2008-01-31 12:14:59 yol gösteren güzel bir hikaye.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."