Burç FM'i dinliyorduk. Fethullah Gülen Hocaefendi'nin "Sahte Şeyhler ve İnleyen Duvarlar" isimli bir konuşmasını verdiler.

Hocaefendi günümüzde her şeyin sahtesinden bahsediyordu. Bunlar içerisinde dikkat edilmesi gereken mühim bir sahtekârlığa dikkat çekiyordu; sahte müctehid ve şeyhlik!.. Sonra da mesele yaşayışı ve ibadetiyle azami ihlas ve sadakat içinde hizmet eden Bediüzzaman'dan bahis açtı. "Bana Hulusi Ağabey anlatmıştı. Üstad Hazretleri Barla'ya gelince Muhâcir Hafız Ahmet Efendi'ye misafir olur... Herkesin uyuduğu vakitte gecenin bir vaktinde Cenab-ı Hakk'a teveccüh eden Üstad kalbinin derinliklerinden gele gele 'Estağfirullah!' der, evrad ve ezkârına, derin bir ibadet şuuru içinde devam eder. Ama evin duvarları da inlemeye başlar. Bunu Muhacir Ahmet Efendi'nin hanımı fark eder ve 'Efendi uyan bak! Başımıza devlet kuşu kondu!' der... Hulusi Ağabey'in bu anlattığının benzerine ben de şahit olmuştum. Seneler önce İzmir'de birkaç arkadaşla İşarat'ül-İ'caz Tefsiri'ni okuyorduk. Haşir bahsinden: 'Ey Habib-i Şefik ve ey Şefik-i Habib! Ey Saîd-i Mecîd ve ey Mecîd-î Saîd! Rahmet-i İlâhiye'nin en lâtifi, en zarifi, en lezizi olan muhabbet ve şefkatine bakınız. O muhabbet ve şefkati, firak-ı ebedî ve hicran-ı lâyezâli ile karşıladığınız takdirde; vicdan, hayal ve ruh ne hale girecektir. O muhabbet ve o şefkat en büyük, en tatlı bir nimet iken, en azim bir musibet, bir belâya inkılap eder. Acaba göz önünde bilbedahe görünen rahmet-i İlâhiye, firak-ı ebedînin muhabbet ve şefkat aleyhine hücum etmesine müsaâde eder mi? Hâyır! Vallahi!..' sözlerini okuyordum ki, duvarlar lerzeye gelip 'Ooff!' der gibi inlediler. Bunu dört defa duyduk." dedi.

Bu hadiseyi ben de hatırlıyorum. Gediz zelzelesinin olduğu yıllarda yani 1969-1970 seneleri. Biz öğrenci arkadaşlarla İzmir Tepecik semtinde üç katlı bir binada kalıyorduk. Saat 24'e doğru yatmaya hazırlandık. Çünkü öbür gün okula gidecektik. Baktık Hocaefendi, Koca Yusuf (Öztanzan), Sâlim Atlıhan ve yorgancı Muazzam ağabeyler geldi. Biz hemen derlenip toparlandık. Fakat onlar "Siz yatın, biz yukarıda kitap okuyacağız." dediler. Öbür gün sabahleyin ben evden Yusuf Ağabey'le beraber çıktım. Yolda bana dedi ki: "Bu gece enteresan bir şey oldu. Biz oturup sırayla birkaç sayfa İşarat'ül-İ'caz tefsirinden okuyup kitabı arkadaşımıza veriyorduk. Geç vakit benim uykum geldi, bir tarafa kıvrıldım. Sabah namazına kalktım, abdest aldım geldim, onlar sünnet kılıyorlardı. Bana bir ağabey, 'Sen uyuduktan sonra Haşir bahsi okunurken -Ey Habib-i Şefik ve ey Şefîk-i Habib!. derken birden müthiş bir inilti işittik. Önce 'Yoldan bir araba mı geçti? Onun mu gürültüsü' diye bakıştık. Fakat okuma devam etti ve biz dört defa o iniltiyi duvardan işittik. Ortalığı müthiş bir hava kapladı. Okumayı bırakıp birer kenara çekildik. Sabah vakti girinceye kadar gözümüze uyku girmedi. Hâlâ tesiri altındayız.' dediler. Büyük bir fırsatı kaçırdım."

Gerçekten o haftaki cuma vaazında Hocaefendi konuşmasının bir yerinde şöyle dedi: "Materyalist kafalar anlamasa da, iman hakikatlerini duvarlar da tasdik eder!" Eğer geçmiş vaaz bantları iyi incelenirse bu ifadeler bulunabilir. Çünkü ben o vaazda vardım. Önceden olaydan haberdar olduğum için bu sözler hemen dikkatimi çekti.

Su kristalleri ile ilgili olarak bir Japon ilim adamının araştırmalarını hatırlarsınız. Bizim sözlerimiz su üzerinde iyi veya kötü tesirini gösteriyor. Duvarlar hatta ağaçlar üzerinde bile, ayrı bir araştırma yapılsa, insanların hallerinden duruma göre tesir aldıkları da ispatlanabilir. Nitekim "Onların ölmesinden dolayı gökler onların üzerlerine ağlamadı." (Duhân Suresi, 44/29) mealindeki ayet-i kerime de bu gerçeğe işaret etmektedir.

Yorumlar

Yeni Ekle RSS

Yorum yaz

Adınız: E-posta:   Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."