| Hizmet Eden mi, Edilen mi Olmak İstersiniz? |
|
|
| Ahmet Şahin, Zaman | |
| 11.12.2003 | |
|
Kendi dünyamda tartıştığım, kendi kendime kavga ederek düşündüğüm bir konuyu bugün sizinle bir daha paylaşmak istedim. İnşallah çok görmez, yersiz bulmazsınız bu tekrarımı. Bana göre, mühim ve müthiş bir sorudur bu. İzin verirseniz size de sorayım, sizinle de paylaşayım bu soruyu: –Siz hizmet eden mi olmak istersiniz, yoksa hizmet edilen mi? Evet, cevabını aradığım soru budur. Lütfen siz de düşünün: – Hizmet eden misiniz, yoksa hizmet edilen mi? Hangisinden zevk alıyor, mutluluk duyuyorsunuz? Yoksa, "ben büyük adamım, hizmet küçüklerin işidir. Ben hizmet etmem, bana hep hizmet edilir" mi, diyorsunuz? Hizmet edenlerin karşısında kurulup hizmet edilmeyi mi daha cazip buluyorsunuz? . İsterseniz bir de hayatta tek örneğimiz olan Allah Resulü Efendimiz (sas)'e bakalım. Hizmet edenlerin mi, yoksa edilenlerin mi içinde olmayı tercih etmektedir, bir de onu görelim. Bir savaş dönüşünde mola verilmiş, askere öğle yemeği hazırlamak isteyen ashab hizmeti konuşuyor. Biri, ben malzemeyi getireyim, öteki ben de hazırlayayım, bir başkası da ben de ateş yakayım derken Allah Resulü Efendimiz de oturduğu yerden kalkıp geliyor ve yaklaşıp şöyle diyor: –Ben de ateş yakmak isteyenlere odun toplayıp getireyim!. Diyorlar ki: –Haşa! Siz oturun, biz hizmetin hepsini de yapar yemeği huzurunuza getiririz! Şöyle buyuruyor Allah Resulü Efendimiz: –Bilirim ki siz bütün hizmeti yapar, ayağıma da getirirsiniz. Ancak ben başkaları hizmet ederken seyirci kalmaktan sıkılırım. Ben de hizmet edenler arasında yerimi almayı tercih ederim.. Sözlerini şöyle tamamlıyor: – Hizmete seyirci kalmak bana ağır gelir, hizmet etmek ise mutluluk verir.! Demek ki Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) Hazretleri, hizmet edilen değil de eden olmayı tercih ediyor, böyle bir örnekliği bize hatıra olarak bırakmış bulunuyor. Nitekim bir adamı öven biri şöyle bağlamıştı sözlerini: –Ben onunla uzun yolculuk ettim, çok ibadet eden birisidir. Her konaklamada hemen abdest alıp namaza durur, hep ibadet ederdi!. Efendimiz şöyle sordu: –Her konaklamada hemen ibadete başlardı da devesinin yemini, suyunu kim verir, kendisinin hizmetini kim yapardı? Dedi ki: –Hizmetini biz yapardık!. Efendimiz burada da tarihi ikazını şöyle yaptı: –Demek ki siz ondan çok ibadet etmişsiniz! Çünkü o, hizmet edilen olmuş, siz ise hizmet eden!. Bu konuda en çarpıcı bir örnek de meşhur Bağdat vaizi Yahya bin Muaz'ın kardeşine yazdığı mektubuna verdiği cevabında.. Mekke'de mücavir kalan kardeşi, gönderdiği mektubunda der ki: –Mekke'de durumum çok iyi. Bir de hizmetçi verdiler. Çok iyi hizmet ediyor bana.. Hicri 235'in ünlü vaizi, kardeşine gönderdiği cevabında şöyle ikazda bulunur: –Hizmet edilen olmakla iftihar etme de hizmet eden olmakla iftihar et!. Zira hizmet edilmek Allah'a mahsustur. Hizmet etmek de kula mahsustur. Sen Allah'a mahsus sıfatla muttasıf olmayı cazip bulma, kula ait sıfatla vasıflanmayı hedef bil. Konuyu biraz daha genişletip netleştirerek diyorum ki: –Acaba bizim halimiz nasıl, durumumuz nedir? Hizmet etmeyi mi tercih ediyoruz, yoksa hizmet edilmeyi mi?.. Allah'a mahsus sıfat mı, yoksa kula mahsus sıfat mı, bizim uygulamadaki halimiz? Diyelim ki çevremizde maddeten ve manen hizmete ihtiyaç vardır. Bizim durumumuz nedir bu hizmet konusunda? Bunları hep başkaları yapacak, hizmet onların borcu, bizim değil, der gibi bir ilgisizlik içinde miyiz? Hizmeti hep başkalarına mı ihale etmişiz sanki? Seyirci kalmakla yetinmek mi bizim işimiz? Yoksa biz de, karınca kararınca ya fiilen, ya fikren hizmetin ucundan bucağından tutmaya çalışıyor, hizmet edilen değil de eden makamına mı yükselmeyi tercih ediyoruz? Bence bu konu düşünmeye değer. İsterseniz birlikte bir daha düşünelim: –Hizmet edenlerden miyiz, edilenlerden mi? Seyredenlerden miyiz, yük altına girip omuz verenlerden mi? Yoksa bize hep hizmet edilmeli, biz hiç hizmet etmemeli miyiz? Biz Allah'ın özel kulu muyuz? Bunu bir düşünsek mi? |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
